بیماری کروپ چیست؟

بیماری کروپ چیست؟

کروپ یک عفونت راه هوایی فوقانی است که منجر به باریک شدن این مسیرها و دشواری در تنفس می‌شود. این بیماری معمولاً با سرفه‌ای همراه است که صدایی شبیه به پارس کردن دارد. سرفه و دیگر علائم کروپ ناشی از تورم و تحریک اطراف جعبه صدا (حنجره)، نای و لوله‌های برونش (نایژه‌ها) است. در نتیجه این تورم، هنگام عبور هوا از این گذرگاه باریک، تارهای صوتی صدای خاصی تولید می‌کنند.

کروپ به‌طور عمده در کودکان کوچک‌تر مشاهده می‌شود و معمولاً بیماری جدی نیست. اکثر کودکان می‌توانند با درمان‌های خانگی بهبود یابند.

علائم کروپ

علائم بیماری کروپ معمولاً با نشانه‌های سرماخوردگی آغاز می‌شود. در صورت وجود تورم و تحریک گلو، کودک ممکن است به این علائم مبتلا شود:

• سرفه با صدای بلند که با گریه و اضطراب بدتر می‌شود.
• تب.
• صدای گرفته.
• تنفس پر سر و صدا و دشواری در نفس کشیدن.

این علائم معمولاً در شب بدتر شده و معمولاً ۳ تا ۵ روز به طول می‌انجامند.

چه زمانی باید به پزشک مراجعه کرد

در صورت شدید بودن علائم، بدتر شدن آن‌ها، یا عدم پاسخ به درمان‌های خانگی، باید با پزشک اطفال تماس بگیرید. نشانه‌های هشداردهنده شامل:

• صدای تنفسی پر سر و صدا هنگام تنفس.
• آبریزش یا مشکل در بلع غذا.
• احساس اضطراب و بی‌قراری.
• نفس کشیدن با سرعت بیشتر از حد معمول.
• ظاهر آبی یا خاکستری در اطراف بینی، دهان یا ناخن‌ها.

علل کروپ

کروپ معمولاً ناشی از یک عفونت ویروسی است که اغلب به وسیله ویروس پاراآنفلوآنزا ایجاد می‌شود. کودک شما ممکن است با تنفس قطرات آلوده به ویروس، به این بیماری مبتلا شود. این ویروس می‌تواند بر روی سطوح مختلف نیز باقی بماند و در صورت تماس کودک با این سطوح، عفونت ایجاد شود.

عوامل خطرساز

کودکان بین ۶ ماه تا ۳ سال بیشترین خطر ابتلا به کروپ را دارند. به دلیل کوچکی راه‌های هوایی آن‌ها، احتمال بروز علائم شدیدتر بیشتر است. این بیماری به ندرت در کودکان بزرگ‌تر از ۶ سال مشاهده می‌شود.

عوارض کروپ

اکثر موارد کروپ خفیف هستند. اما در تعداد کمی از کودکان، تورم راه‌های هوایی می‌تواند به مشکلات تنفسی منجر شود. در موارد نادر، عفونت باکتریایی نای ممکن است رخ دهد که نیاز به مراقبت‌های پزشکی اورژانسی دارد.

پیشگیری از کروپ

برای جلوگیری از ابتلا به کروپ، می‌توانید اقداماتی مشابه با پیشگیری از سرماخوردگی و آنفلوآنزا انجام دهید:

• شستن مکرر دست‌ها با آب و صابون به مدت حداقل ۲۰ ثانیه.
• دور نگه‌داشتن کودک از افراد بیمار.
• تشویق کودک به سرفه یا عطسه در ناحیه آرنج.
• تمیز کردن سطوحی که به‌طور مکرر لمس می‌شوند.
• به‌روز نگه‌داشتن واکسن‌های کودک.

واکسن‌های دیفتری و هموفیلوس آنفلوآنزا نوع b (Hib) از برخی عفونت‌های خطرناک محافظت می‌کنند. هنوز واکسنی برای پیشگیری از ویروس پاراآنفلوآنزا وجود ندارد.

اگر به دنبال اطلاعات بیشتری دربارهٔ کروپ و روش‌های درمان آن هستید، پیشنهاد می‌کنیم با پزشک متخصص مشورت کنید تا بهترین راهکارها را برای شما ارائه دهد.

اگر به دنبال تجربه‌ای جدید در تهیه کروپ هستید، می‌توانید با استفاده از مواد اولیه تازه و دستورهای متنوع، غذاهایی خوشمزه و سالم تهیه کنید. این غذاها نه تنها لذیذ هستند، بلکه به بهبود سلامت شما نیز کمک می‌کنند.